Wég met het gedoe!

Wég met het gedoe!

Een hoop vrouwen bij elkaar geeft vaak veel gedoe werd er gisteren gezegd tijdens  de feestelijke secretaressedag op mijn werk. ‘Klopt’, zal menigeen zeggen, maar van dat stigma willen we af. Overboord met het gedoe. We willen laten zien wie we zijn, wat we waard zijn en vooral waarin we ons onderscheiden. After all was het thema van deze secretaressdag niet voor niets ‘It’s all in me!’

lees verder

Goede Vrijdag door een roze bril

Goede Vrijdag door een roze bril

Eerlijk gezegd keek ik er een beetje tegen op dit jaar. Met afwezige collega’s door vakantie en ziekte, zou ik de balie alleen bemensen.  Ik verwachte  de saaie eenzaamheid met deze volle dagen tot vijf uur op de dagen voor Pasen die doorgaans voor veel mensen een vervroegde vakantie inluiden. De realiteit verraste mij. Ja, de dagen zijn lang, maar ik zie ze wel door een roze bril.  

lees verder

Lachen en zwaaien

Lachen en zwaaien

‘Wat doe jij tegenwoordig’, vraag een kennis die ik al een tijdje niet meer heb gezien.
Ik glimlach en antwoord dat ik een nieuwe baan heb.  Ze reageert meteen enthousiast. ‘Oh leuk, wat dan’ en met een nog bredere lach van immens geluk vertel ik haar dat ik van lachen en zwaaien mijn beroep heb gemaakt. 

lees verder

Regenboog

Regenboog

‘Vriendschap is een regenboog tussen twee harten die zeven kleuren delen: Liefde, verdriet, geluk, waarheid, geloof, vertrouwen en respect’. Van wie deze quote oorspronkelijk is, weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat hij me raakt en dat hij me doet denken aan de dag van gisteren waarin we tijdens een dag teambuilding  ons zelf kleur hebben gegeven.

lees verder

Heerlijke hectiek

Heerlijke hectiek

Ken je dat gevoel? Dat de adrenaline door je aderen vloeit, het bloed je naar de wangen stijgt, je hart bonst van opwinding maar dit alles met een positieve lading. Een plus en minpool die elkaar raken waardoor je begint te lopen als een geoliede machine. Het gevoel van hectiek, het gevoel dat je leeft!

lees verder

Zweefvliegen

Zweefvliegen

Met ferme zekerheid word ik vooruit getrokken. Langzaam kom ik in beweging, meegezogen door de stuwende kracht die mij begeleidt. Wanneer de beweging is ingezet, gaat het sneller en sneller tot het moment dat ik mijn wielen van de grond voel komen. Ondanks het gebrek aan een motor, stort ik niet neer. Ik zweef rustig op de wind, hoog, en veilig en geniet van een prachtig uitzicht. Het voelt als thuiskomen na een vermoeiende reis…

lees verder

29 december

29 december

Al mee zingende met de top 2000, roer ik ondertussen in mijn pan met pastasaus. Over een paar minuten kunnen we aan tafel. Man en zoonlief zijn onderweg naar huis vanuit hun werk. De telefoon gaat. Vreemd, ik word nog maar zelden op mijn huistelefoon gebeld. Niet schrikken, zegt een vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn…..Mijn hart staat stil

lees verder