Welkom terug!

Welkom terug!

“Hoe gaat het met je? “ vraagt ze. Ik glimlach. Goed! Klinkt het antwoord. Deze vraag heeft de afgelopen jaren wel vaker geklonken. Tot voor kort was er altijd iets van twijfel te bespeuren bij het antwoord. Dit keer niet. Een volmondig en welgemeend “goed”, is de enige juiste respons die ik kan geven.

lees verder

De vulkaan in mij (Fuerteventura 4)

De vulkaan in mij (Fuerteventura 4)

De uitbarsting is heftig, of het nou terecht was of niet, het gebeurt me zonder dat ik het tegen kan houden. Huilend en trillend van onmacht, lig ik even later op bed naar het plafond te staren. Wat gebeurde er nou? Als een film speel ik de dag af in mijn hoofd. De dag ervoor was mijn revalidatie dag. De training was pittig geweest. Mijn lijf reageerde compleet overspannen op de oefeningen waardoor ik de volgende ochtend heel erg veel moeite had om op te staan en naar mijn werk te gaan. Het was een mengeling van spierpijn, diarree, misselijkheid en zenuwpijn. Paracetamol hielp niet.

lees verder

Rust

Rust

Werktelefoon uit, afwezigheidsassistent aan, tas in de hoek met mijn toegangspas tot mijn werk ergens op de bodem. Op de tafel ligt een stapeltje boeken klaar om binnen een aantal weken te worden gelezen. Sportkleding ligt gewassen en gestreken klaar in de kast. Voor het eerst in weken heb ik doorgeslapen, zonder angst, geen nachtmerries. Alles is in kannen en kruiken om in alle rust nieuwe wegen in te slaan.

lees verder

Dromen, verlangens en nachtmerries,

Dromen, verlangens en nachtmerries,

Met een schreeuw, of iets dat er op lijkt schiet ik omhoog. Klam angstzweet plakt op mijn rug. Ik voel nog steeds de klemmende hand op mijn keel die me zojuist heeft vastgegrepen. Het leek alsof alle luchttoevoer voor een paar seconden werd afgesneden. Doodsbang kijk ik de donkere kamer rond en terwijl ik langzaam weer tot mijn positieven kom, begrijp ik dat het maar een nachtmerrie was…  

lees verder

Een stap opzij..

Een stap opzij..

De zon speelt op mijn gezicht.Ik voel de warmte gloeien op de wang waar we elkaar zojuist gedag hebben gekust. Wanneer je écht een connectie hebt gemaakt, neem je iemand altijd met je mee en bestaat er geen afscheid, zei je. Ik glimlach en besef dat het waar is. Dankbaarheid vult mijn hart en mijn hoofd maakt een sprongetje opzij. Ik ben klaar voor de volgende stap.

lees verder

Het roer om!

Het roer om!

“Eerlijk zijn! Ank” Spreek ik mezelf vermanend toe. Met een zucht klik ik het voor mij meest passende antwoord aan. “Heeft u wel eens het gevoel uitgeblust te zijn? Nooit, zelden of soms, regelmatig of vaak”. Het is éen van de vragen van de digitaal toegestuurde vragenlijst ten behoeve van een revalidatietraject.

lees verder

Vlindervrij

Vlindervrij

4 mei. Om 20.00 uur zijn we twee minuten stil om te gedenken. Een eerbetoon aan de oorlogslachtoffers van toen, maar ook van nu. Aan slachtoffers van geweld om geloof om land, geld en macht. Slachtoffers en nabestaanden, mensenlevens. Om 20.00 uur denken we heel even terug aan toen, om daarna weer verder te gaan naar de orde van de dag. De dag van morgen waarin we vrij zullen zijn.

lees verder

Terug naar de basis..

Terug naar de basis..

Mam, ga je mee met mijn vriendin en mij naar de Koningsmarkt in het dorp? Wat leuk, denk ik, en tegelijk springen er duizend andere gedachten in mijn hoofd. Maar ik moet nog… HO STOP! wat is er nu zo belangrijk dat persé moet waarvoor ik dit moment met mijn zoon zou opofferen? Precies, niets! Terug naar de basis en stel jezelf de enige juiste vraag. Wat wil ik?

lees verder