Dromen van een Rose olifant. Florida reisblog 13 (9 juli 2018)

Dromen van een Rose olifant. Florida reisblog 13 (9 juli 2018)

De nacht voordat we naar huis gaan kunnen we de slaap niet vatten. Deels omdat we gewoonweg niet naar huis willen, maar het leeuwendeel wordt  wederom veroorzaakt door de 300 gekleurde T-shirtjes jongeren die ons al de gehele vakantie achtervolgen.  Nu zelfs tot in onze slaap. Bonzen op deuren en schreeuwen en voetballen gaat ons toch echt te ver en boos  en nog steeds geïrriteerd door de nacht en de mislukte ontbijt ochtend ervoor bel ik de security. We blijken niet de enigen geweest te zijn en  na een flinke waarschuwing dat het gepeupel anders in de bus kan gaan slapen, wordt het na uren eindelijk rustig en droom ik even later over een rose olifant die naar suikerspin ruikt op weg naar de maan in een Apollo raket.

lees verder

Het is goed zo..

Het is goed zo..

“Dank je wel Anke, we gaan je missen”. Op de tafel staan warme appelflappen en kerstzoenen, mijn leidinggevende overhandigt me lieve cadeautjes en een prachtige bos bloemen. Ik laat het gelaten over me heen komen.  Als het voorbij is valt er een enorme last van mijn schouders af. Het is goed zo…

lees verder

Doei doei

Doei doei

Met een weemoedig gevoel kijk ik naar buiten. De herfst in volle gang om langzaam over de vloeien naar de winter.De regent striemt met vlagen tegen het raam aan. De boom achter ons huis is bijna kaal. De kerstkransen hangen al tegen de schutting, stil wachtend op de feestelijke decembermaand vol licht en warmte. Die stilte is akelig aanwezig. Ik voel een knagend gemis. Een eenzame traan vloeit langs mijn wang naar beneden.

lees verder

Afscheid nemen bestaat niet

Afscheid nemen bestaat niet
Ik ga wel weg maar verlaat je niet

Lief, je moet me geloven
Al doet het pijn…

Het is en blijft een mooie tekst van Marco Borsato. De laatste dagen moet ik er veel aan denken. Misschien omdat het bijna Allerzielen is, de dag waarop van oudsher de overledenen worden herdacht maar eigenlijk is afscheid nemen op wat voor manier dan ook iets waar ik moeit mee heb. Bij een sterven, maar zeker ook bij afscheid nemen in leven.

lees verder

Ontspan!

Met twee benen op de grond, voel ik de aarde onder mijn voeten. Mijn ademhaling gaat rustig terwijl mijn buik bij iedere uitademing naar voren beweegt.Mijn schouders hangen rustig naar beneden. Langzaam zak ik weg.In de verte spreekt een zachte stem.. ontspan! En op hetzelfde moment komt er een tuuterende auto voorbij rijden. Binnen een seconde ben ik terug in de realiteit. Mijn voeten staan snel en geïrriteerd op van de stoel waar ik in zit. Het contact met de aarde is verbroken. De stem is abrupt stil. De ontspanning-cd gooi ik met een boog de kliko in.

lees verder

Met pijn in mijn hart…

Met pijn in mijn hart moeten wij helaas een lieve baas zoeken voor onze lieve ###
Hoe vaak lees je dit niet op marktplaatsadvertenties. Ik heb het altijd een beeje sneu gevonden. Deze advertenties las ik meestal  met een mengeling van onbegrip want als onze ### zo lief is waarom moet hij dan weg? Hoe had ik kunnen weten dat ik nu hetzelfde zou moeten doen…

lees verder

Vlinder

Vlinder

De vlinder  behoort tot de gevleugelde insecten. Ze ontpopt zich van een rups tot een vlinder om trots haar vleugels uit te slaan, de wijde wereld in. Ze is een graag geziene gast in ieders tuin. Een prachtig dier! Voor mij persoonlijk is een vlinder veel meer dan een prachtig dier. Ze staat symbool voor vreugde, verandering, vrijheid, sterven en geboorte

lees verder

’t Is zo stil in mij..

Het is vandaag de elfde van de elfde.In de carnavalsregio’s breekt het begin van de carnaval los, prinsen worden gekozen en alles wordt in volle gang gezet voor de voorbereiding naar de dolle dagen in februari.Carnavalskrakers zijn al voorbij gekomen op de radio., maar ik hoor in mijn hoofd maar één song.. Het is zo stil in mij..

lees verder