Alaaf!

Alaaf!

Carnaval..

Het is iets dat begint te kriebelen in je buik, een haast onbedwingbare lust. Even uit het harnas van het alledaagse leven. Zijn wie je wilt. De koningin, politie agent, een dier, of gewoon jezelf wel of niet gehuld in een boerenkiel. Het maakt allemaal niet uit we zijn gelijk en roepen allemaal maar één ding, “Alaaf!”.

lees verder

Genieten met een grote G!

Aangekomen in de laatste weken van 2016 kan ik natuurlijk net als zovelen gaan terugblikken. Schrijven over hoe ons gezin zich door heel wat tegenslagen heen heeft geslagen of over wat we allemaal hebben gepresteerd op het gebied van werk of het schrijven. Ik kan schrijven over weer een jaar vol met medische toestanden, die zo langzamerhand niet meer weg te denken zijn uit ons dagelijkse leven. Ik zou het kunnen doen, maar ik doe het niet, want een wijs man heeft me dit jaar vooral geleerd om te genieten. Genieten met een grote G!   

lees verder

Dromen in Neverland

“We gaan u opnieuw behandelen mevrouw”, zegt de arts vriendelijk. Terwijl ik nadenk over wat hij zojuist heeft gezegd, bestudeer ik hem. Hij heeft een vriendelijk, open gezicht. Ogen die lachen, maar ook meeleven en begrijpen. Althans zo lijkt het. Ik schrik op uit mijn gedachten. Opnieuw behandelen, klinkt na in mijn warrige hoofd. “Mag het alstublieft na de feestdagen”, vraag ik hem. “Ik wil dit jaar zo graag genieten van de Kerstdagen

lees verder

Gastblog van Irma: Ik hou van het leven, want het is mooi!

Dit is het verhaal van Irma. Ze heeft een mooi en rijk leven, met maar één maar.
Of eigenlijk twee, ze lijdt al jaren aan een vorm van reuma en in 2014 kreeg ze daar de diagnose schildklierkanker bovenop. Desondanks staat ze positief in het leven.

Ik hou van het leven, want het is mooi!

Ik ben Irma, getrouwd met Jan, trotse moeder van 2 kinderen, en oma van 3 geweldige kleinkinderen.Daarnaast ben ik juf en raadslid. Twee banen die ik met veel passie uitvoer.Er is één maar.Ik word door het leven een beetje geplaagd, of getest, net maar hoe je het bekijkt.

lees verder

Op ontdekkingsreis naar mezelf, genieten van de kleine dingen

Op ontdekkingsreis naar mezelf, genieten van de kleine dingen

De uitslagen van het bloed en de longfoto laten gelukkig niet lang op zich wachten. In het bloed zijn wat verhoogde onstekingswaarden gevonden en mijn schildklierwaarden waren niet goed. Dat laatste vertelt me niets nieuws. Dat ik niet in balans ben dat wieet  ik al een tijdje. Ik zit immers nog midden in de fijnafstemming van het schildklierhormoon.  Eind van de maand staat er toch al een  controle gepland dus ikhoef hier even niets mee. Het baart me geenszins zorgen.   De uitslag van de  longfoto geeft me iets om over na te denken. Op de longfoto is een klein plekje te zien. En omdat ik na drie antibioticakuren nog niet veel beter ben , wil het ziekenhuis toch graag verder onderzoek doen. Dat betekent een afspraak bij de longarts en een eventuele  CT scan.  Eigenlijk, hoe raar het ook klinkt,  ben ik blij met deze doorverwijzing. Na de schildklierkanker blijft er toch iets knagen en  daar wil ik graag van af. Een CT scan zal me in ieder geval duidelijk geven..
Ik besluit mijn rust te pakken en niet te veel na te denken over het wat als…

lees verder