Terug kijkend naar de weg die ik ondertussen heb afgelegd, verbaas ik me over hoeveel er in een betrekkelijk korte tijd allemaal op mijn pad is gekomen. Het voelt alsof ik na een wervelstorm ben terecht gekomen in een nieuw land, waar ik vol avontuur de weg vind op het laatste pad dat ik moet afleggen om weer thuis te komen. Een beetje zoals Dorothy in the Wizzard of Ozz reis ik vergezeld door moed, een goed stel hersenen en een open hart via de yellowbrick road op weg naar beter!
Zorg, de mens achter de patiënt
Lezing Goede kanker bestaat niet! Wat ik nog zeggen wilde….
Het is midden in de nacht. Nog in de roes van de avond lig ik in bed te staren naar de wekker. De minuten tikken voorbij en worden langzaam uren. Ik kan de slaap niet vatten. Mijn hoofd zit nog veel te vol. De adrenaline giert nog steeds door mijn lijf. Ik kan de avond niet loslaten. De woorden gaan alsmaar door mijn hoofd. Het zijn onsamenhangende losse flarden van zinnen, tot ze in mijn hoofd het verhaal maken wat ik nog zeggen wilde.
De warmte van Wereldkankerdag
Gisteren was het 4 februari. Wereldkankerdag! Een internationale bewustwording dag waarop mensen over de hele wereld stilstaan bij kanker. Een dag om het bewustzijn rondom kanker te vergroten. Er is aandacht voor behandelingen en preventie, maar in de eerste plaats aandacht voor de mens met kanker. Wereldwijd worden er in veel ziekenhuizen en inloophuizen symposia of lezingen georganiseerd. Overal op social media verschijnt een warme gloed van kaarsjes en mooie quotes ten teken van respect en medeleven. Als ik ‘s morgens mijn facebook open, is de warmte van wereldkankerdag bijna voelbaar.
Hoe goed ken ik mijn lijf?
Dat je in sommige opzichten een ervaringsdeskundige wordt van je eigen lijf blijkt maar weer eens te meer als ik vanmiddag thuis kom van een bezoekje aan de huisarts. Nadat in 2012 de diagnose schildklierkanker klonk, ben ik opgeroepen voor de griepprik. Zo ook dit jaar. Vorig jaar heb ik de dans goed ontsprongen. Waar collega’s , vrienden en kennissen bij bosjes vielen, kreeg ik alles behalve de griep. Dus toen de oproep op de mat lag, aarzelde ik geen moment en heb ik vorige week het prikje gehaald met de euforische gedachte dat ik ook dit jaar weer door de epedimie heen zou kunnen fietsen. Mij gaat niks gebeuren!
Samen leven met kanker
Schildklierkanker op de kaart
Terwijl ik druk bezig was op social media met mijn blogs over schildklierkanker en mijn aankomende boek Goede Kanker bestaat niet! leerde ik Anita Vink kennen op twitter. De oprichtster en voorzitter van de Live Your Life foundation. Een bevlogen , pittige dame die zelf te kampen heeft gehad met de gevolgen van kanker. Omdat ze tijdens haar behandeling een passend aanbod miste van (sport)activiteiten startte ze de stichting Live Your Life om hierin voor anderen te kunnen gaan voorzien. Inmiddels werd dit jaar voor de tweede keer de themadag samen leven met kanker georganiseerd in samenwerking met verschillende verpleegkundigen van de MC groep.
We raakten met elkaar in gesprek op twitter en geraakt door mijn missie om schildklierkanker op de kaart te zetten, nodigde ze mij als schrijfster van Goede kanker bestaat niet! en als vrijwilliger van SON uit om aanwezig te zijn op de themadag Samen leven met kanker. Schildklierkanker heeft geen eigen patiëntenvereniging heeft maar is een deel van de Schildklier Organisatie Nederland, SON. Gewapend met alle informatie die SON , te bieden heeft over schildklierkanker zijn mijn man en ik op 11 oktober jl. in alle vroegte naar Lelystad gereden. Samen met Hilly een heerlijk enthousiaste jonge vrouw met schildklierkanker die ik ook via twitter heb leren kennen, hebben we een prachtige stand gebouwd op een de meest prominente plaats mogelijk. Direct bij binnenkomst een kennismaking met schildklierkanker.