Griepprik, ja of nee?

Griepprik, ja of nee?

Wanneer de bladeren gaan vallen stromen de huisartsenposten weer vol met snotterde, hoestende en koortsige mensen. In alle eerlijkheid mijd ik liever de wachtkamers maar er is geen ontkomen aan. Tijdens de busrit naar mijn werk vliegen de bacillen in het rond. Ik stop mijn mond en neus diep in mijn sjaal. Een mevrouw naast me hoest en niest zonder haar hand voor de mond te houden. De sporen veegt ze met haar blote handen af. Ze drukt op de stop knop, dezelfde als die ik over twee haltes nodig heb..

lees verder

Op ontdekkingsreis naar mezelf,  een ongenode gast

Wanneer de carnaval weer rustig het land uithost wordt wederom de aanval geopend op ons huis door de griep. Al maanden liggen we onder vuur. Twee slachtoffers van longonsteking zijn al gevallen.  Schijnbaar vond de griep één bezoek aan ons huis niet voldoende en besloot nog een keer terug te komen. De ongenode gast stond zonder enige aankondiging plotseling weer voor de deur, eiste te worden binnen gelaten en sloeg genadeloos toe.

lees verder

Op ontdekkingsreis naar mezelf, Balanceren op een veel te hoge lat..

Op ontdekkingsreis naar mezelf, Balanceren op een veel te hoge lat..

Met een onrustig gevoel word ik wakker. De hele nacht heb ik liggen woelen, piepen, hoesten en dromen. Het is een onrust die er al heel erg lang zit. Vanaf de eerste ziektedag is hij aanwezig. Diezelfde onrust had ik in 2012 toen ik schildklierkanker kreeg en weer later na een cva en een burn out en nu weer met deze longkwestie die al langer dan een maand duurt. Je zou kunnen zeggen dat het even niet zo mee zit, maar dat zou impliceren dat ik me erbij neer zou leggen. En dat is nu juist hét probleem. Ik sjouw altijd een zware lat met me mee. Overal waar ik heen ga, neem ik hem mee. Het is mijn levenslat Hij is gegroeid  in de loop der jaren.

lees verder

Hoe goed ken ik mijn lijf?

Hoe goed ken ik mijn lijf?

Dat je in sommige opzichten een ervaringsdeskundige wordt van je eigen lijf  blijkt maar weer eens te meer als ik vanmiddag thuis kom van een bezoekje aan de huisarts. Nadat in 2012 de diagnose schildklierkanker klonk, ben ik opgeroepen voor de griepprik. Zo ook dit jaar.  Vorig jaar heb ik de dans goed ontsprongen. Waar collega’s , vrienden en kennissen bij bosjes vielen, kreeg ik alles behalve de griep. Dus toen de oproep op de mat lag, aarzelde ik geen moment en heb ik vorige week het prikje gehaald met de euforische gedachte dat ik ook dit jaar weer door de epedimie heen zou kunnen fietsen. Mij gaat niks gebeuren!

lees verder