Jaren geleden werd me in een sollicitatiegesprek gevraagd met welk dier zou je jezelf vergelijken? Vol overtuiging vergeleek ik mezelf met een duizendpoot. Ik pakte alles aan, vond alles leuk en interessant, was enorm leergierig en kon veel dingen tegelijk. Met gemak telefoneerde ik met bedrijven op zoek naar lassers, freezers, draaiers en schilders om tegelijkertijd mijn mail te checken of de post te openen en zonodig te beantwoorden. Ik vond het heerlijk om een duizendpoot te zijn. Het was nooit saai. Ik was altijd druk bezig om me zo hard mogelijk in te zetten voor het bedrijf waar ik voor werkte. De zaken gingen me aan het hart. Werken stond voor mij altijd voorop. Ik ging een deurtje verder op zoek naar een nieuwe uitdaging. De duizendpoot evalueerde in een spin. In het web waar ik werkte vloog ik trots van links naar rechts om alle eindjes aan elkaar te knopen. Ik wreef in mijn acht pootjes bij iedere geslaagde klus en was dolgelukkig. Hard werken, mezelf bewijzen, laten zien dat ik vooral onmisbaar was, was voor mij hoofdzaak nummer één. Gemotiveerd om steeds nieuwe dingen te leren spinde ik het web rond.
Hoe goed ken ik mijn lijf?
Dat je in sommige opzichten een ervaringsdeskundige wordt van je eigen lijf blijkt maar weer eens te meer als ik vanmiddag thuis kom van een bezoekje aan de huisarts. Nadat in 2012 de diagnose schildklierkanker klonk, ben ik opgeroepen voor de griepprik. Zo ook dit jaar. Vorig jaar heb ik de dans goed ontsprongen. Waar collega’s , vrienden en kennissen bij bosjes vielen, kreeg ik alles behalve de griep. Dus toen de oproep op de mat lag, aarzelde ik geen moment en heb ik vorige week het prikje gehaald met de euforische gedachte dat ik ook dit jaar weer door de epedimie heen zou kunnen fietsen. Mij gaat niks gebeuren!
Op ontdekkingsreis naar mezelf – gemis, voldoening en rust
De blogs zijn geschreven, het wachten is nu op het uitkomen van de bundel Goede Kanker bestaat niet! Even genieten van de rust. Niet dus! Ik kom allesbehalve tot rust. Sterker nog, ik word vreselijk onrustig van het wachten. Ik kan mezelf er niet toe zetten lekker achterover te leunen en te genieten van wat er gaat komen. Ik kom tot de conclusie dat ik het schrijven mis.
Samen leven met kanker
Schildklierkanker op de kaart
Terwijl ik druk bezig was op social media met mijn blogs over schildklierkanker en mijn aankomende boek Goede Kanker bestaat niet! leerde ik Anita Vink kennen op twitter. De oprichtster en voorzitter van de Live Your Life foundation. Een bevlogen , pittige dame die zelf te kampen heeft gehad met de gevolgen van kanker. Omdat ze tijdens haar behandeling een passend aanbod miste van (sport)activiteiten startte ze de stichting Live Your Life om hierin voor anderen te kunnen gaan voorzien. Inmiddels werd dit jaar voor de tweede keer de themadag samen leven met kanker georganiseerd in samenwerking met verschillende verpleegkundigen van de MC groep.
We raakten met elkaar in gesprek op twitter en geraakt door mijn missie om schildklierkanker op de kaart te zetten, nodigde ze mij als schrijfster van Goede kanker bestaat niet! en als vrijwilliger van SON uit om aanwezig te zijn op de themadag Samen leven met kanker. Schildklierkanker heeft geen eigen patiëntenvereniging heeft maar is een deel van de Schildklier Organisatie Nederland, SON. Gewapend met alle informatie die SON , te bieden heeft over schildklierkanker zijn mijn man en ik op 11 oktober jl. in alle vroegte naar Lelystad gereden. Samen met Hilly een heerlijk enthousiaste jonge vrouw met schildklierkanker die ik ook via twitter heb leren kennen, hebben we een prachtige stand gebouwd op een de meest prominente plaats mogelijk. Direct bij binnenkomst een kennismaking met schildklierkanker.
En toen was er het K woord..
Er zijn van die dagen dat je nauwelijks beseft wat je overkomt. Als het spreekwoordelijke “slag bij heldere hemel” is er ineens op 26 april 2012 het K woord....
Ik ben nog niet zo ver dat ik het goed uit kan spreken, schrijven is gemakkelijker dan zeggen. Het rare is dat ik er nog steeds zo weinig bij voel. Misschien moet ik het honderd keer zeggen: “ Ik heb kanker!” Schildklierkanker.