Trap op, trap af, glijdend over de veel te gladde vloer in het winkelcentrum zoek ik.Roltrap op, roltrap af.In de haast komt mijn japon tussen de roltrap. Niets is belangrijk. Ik heb maar één missie. Als mijn haar maar goed zit …….
Over leven
Volg je droom… maar niet déze
Er komt water naar beneden vanuit de zolder. Geen druppel maar een hele straal. Een tweede straal komt ernaast. Als een kleine waterval klettert het water langs de muren omlaag, de trap af, het plafond wordt donkerder en donkerder..
Happy Halloween!
Happy Halloween!
Het is nog vroeg als ik wakker wordt vanmorgen. Het is zaterdag, tijd voor fysioo fitness. Snel hijs ik me in mijn sportkleding, zet snel mijn haar vast in een klip en kijk ondertussen met een halve blik in de spiegel.Arghhh Happy Halloween! Ik kan zo door voor de de zombie van de dag.
Het leven is zooooo zwaaaaaaar…
Negativiteit! Ik kan er gewoon niet tegen. Mensen die al sacherijnig zijn voordat de dag moet beginnen. De buschauffeur waar geen goede morgen uitkomt. Mensen die bij je in de lift stappen zonder een woord te wisselen of de Facebookstatussen waar de ellende van “het leven is zoooooo zwaaaaar” iedere dag van af druipt zonder ooit een greintje positiviteit. Ik heb er de perfecte remedie voor gevonden.
Achter de fanfare aan..
Er wordt wel eens gevraagd. Ben je een leider of een volger? Wanneer ik afga op de persoon die ik diep van binnen ben ga ik zonder nadenken voor de leider. En tóch voel ik me de laatste tijd méér de kleine mens die met de kleine fluit achter de drumband aan loopt dan de trotse tambour-maître die de mace hoog hoog in de lucht houdt.
Gerrit is jarig! En ik eigenlijk ook een beetje…
“Het leven moet je vieren! “zeg ik altijd. Vandaag is zo’n dag. Mijn parkiet Gerrit is jarig! Hoewel dat technisch niet helemaal klopt omdat hij al 7 weken oud was toen ik hem kreeg, maar vandaag is hij drie jaar mijn kleine “poepetje”.(koosnaampje die hij vrolijk zelf de hele dag door roept) Het beestje snapt er niks van, maar het vrouwtje voelt zich vandaag extra feestelijk. Want niet alleen Gerrit is jarig, ik eigenlijk ook een beetje.
Zorgverzekeraar Scrooge, A Christmas Carol
De feestdagen staan weer bijna voor de deur. De pepernoten liggen in de winkels, de kerstafdelingen zijn volop in aanbouw of zelfs al af en bij mij thuis zijn de eerste kerstplaten al grijs gedraaid. Een heerlijke tijd vind ik het. Maar helaas ook een dure tijd! Om het nog duurder te maken staat verzekeraar Scrooge nog even vlak voor de feestdagen handen wringend voor de deur met de afrekening van het eigen risico.
jukeboxen, pettycoats , gekleurde coctailvorkjes en monchici aapjes.
Met een beetje tegenzin vertrek ik zaterdag rond de middag met mijn lief naar de jaarlijkse Jukeboxbeurs in Rosmalen. Ik voel me niet bepaald lekker met een hoofd vol snot en een keel als een grove rasp, maar laat me toch maar overhalen om er “even” uit te gaan. Een uur en een file voor de toerit naar het oude Autotron later lopen we in de drukte van de beurs tussen de jukeboxen, petticoats , gekleurde cocktailvorkjes en Monchici aapjes.
I will survive
Jaren geleden won ik tijdens het jaarlijkse koorkamp van ons koor de eerste prijs tijdens de soundmixshow met mijn live vertolking van Gloria Gaynor. Compleet met pruik en veren zette ik mijn plankenkoorts overboord en zong met volle overtuiging “I will survive”.
Lieve Kitty…
Vanaf de eerste letter die ik las in het dagboek van Anne Frank was ik geboeid door het schrijven van dit meisje. Ik was met mijn elf jaar net iets jonger dan waar haar verhaal begint toen ik mijn eerste dagboek kreeg . Net als Anne gaf ik mijn dagboek een naam omdat ik het zag als een vriendinnetje. Net als zij schreef ik mijn geheimen in het boekje beginnend met de woorden.. Lieve Kitty..