Soms heb ik van die dagen die ik graag snel vergeet. Maar soms heb ik ook dagen die ik graag over zou doen. Soms zou ik wel eens gewoon het vliegtuig willen pakken naar een land hier ver vandaan. Ergens waar het warm is en vriendelijk. Ergens waar de stress en drukte niet overheerst. Soms zou ik willen dat ik een vogel was…of een vlieg. Soms…
Ontdekkingsreis
Waar word jij blij van?
Ik doe wel eens van die stomme facebookspelletjes die je aan de hand van je profielfoto vertellen wat voor een mens je bent of wat je later gaat doen als je groot bent. Zulke dingen. Het slaat eigenlijk nergens op en toch doe ik ze. Waarom? Geen idee. Soms is het gewoon leuk om even iets stompzinnigs te doen.
Back to basic
“Zó daar ben je weer! Welkom terug,” klinkt het uit de mond van dr. Rossi. Het is een warme begroeting van iemand die mijn diepste gevoelens kent. Met een net zo warm gevoel, groet ik terug. “Hoe voelt dat? Om weer terug te zijn?” Vraagt dr. Rossi als we eenmaal zitten. “Back to basic, maar goed,” antwoord ik terug.
Laat los!
De eerste dag van maart, als ik mijn ogen open doe hoor ik buiten de eerste vogels al voorzichtig fluiten. De lente begint! Een goed moment om de woorden die steeds in mijn hoofd springen in uitvoering te gaan brengen. Het klinkt als een duif die steeds hetzelfde riedeltje roekteloert op het dak boven mijn hoofd. Steeds harder en doordringender. Dwingend haast en het irritante is.. hij heeft gelijk..
Bevestiging
Doe ik het wel goed? Draag ik bij? Maak ik iemand blij? Hoor ik erbij? Allemaal vragen die ik mezelf stel vanuit onzekerheid. Altijd maar op zoek naar de bevestiging. Stom, Ik hoef mezelf immers niet te meten aan een ander. Ik moet het beste uit mezelf halen en dat moet voldoende zijn. Pas wanneer ik los kan laten ben ik vrij!
Druk
Oh ik ben zoooo druk, hoor ik de hele dag. Als je aan iemand vraagt hoe het er mee gaat zijn er twee standaard antwoorden mogelijk. Oh nee eigenlijk drie. Nummer één Goed hoor!, nummer twee ohh zijn gangetje, en nummer drie Druk, druk druk..
Vallende kwartjes..
Het regent kwartjes in mijn hoofd. Gepaard met de daarbij behorende hoofdpijn (kwartjes vallen hard) valt het ene kwartje na het andere. Misschien omdat veel dingen een logisch gevolg zijn van het andere, maar hoe dan ook. Het is een week van confrontaties, keuzes en inzichten. Of ik dat nu leuk vind of niet.
Liefde is..
Valentijnsdag, hartjes, rozen, chocolaatjes, kaartjes, beertjes, een etentje, een knuffel en een kus. Heel facebook kleurt vandaag rose van alle hartjes en I love you’s die over en weer gaan. Ik zal niet ontkennen dat ik het best leuk zou vinden om verrast te worden vandaag, maar mierzoet is het wel. En als het van één uiterst commerciële dag moet afhangen, bedank ik helemaal. Valentijnsdag gaat aan mijn deur voorbij. Liefde is.. zoveel meer.
Destiny
De storm is gaan liggen. Zowel in het land als in mijn hoofd. Regenen doet het nog steeds en hoe! Met de ruitenwissers op standje snel, rijden we een paar dagen geleden naar onze hoofdstad. We zijn op weg naar “Destiny”. Nee, niet naar onze lotsbestemming, hoewel?!
Windkracht 10
Een flinke storm raast door het land. In de zuidelijke regionen zijn zelfs de grote optochten afgelazen. De deuren klepperen in hun sponningen door de wind die met een huilend geluid door het huis giert. Niet alleen de deuren en de carnavalsoptochten hebben last van de storm. Ook Tikkel is onrustig en in mijn hoofd en lijf ontwikkelt zich langzaam een windkracht 10 tot ongekende orkaankrachten.