Terug van weggeweest van een heerlijke vakantie in Turkije. Het land met zo veel smaken, kleuren en schoonheid dat ik niet weet waar ik moet beginnen met schrijven. De vakantie begon in het vliegtuig. Gewapend met Grey, het nieuwste boek van de 50 tinten grijs reeks nam ik plaats op mijn stoel op weg naar de warmte om weg te dromen in een roman van 50 tinten Turkije…..
Ze zeggen wel eens dromen zijn bedrog. Marco Borsato zong er zelfs een lied over. Een nummer één hit waarin zijn dromen één keer in de zoveel tijd uit komen. En dat klopt! Vandaag kwam mijn droom uit! Een droom waarin mijn boek “Goede kanker bestaat niet!” haar grenzen verlegt. En niet om op vakantie te gaan, nee nee, ik mag nu eindelijk hardop roepen…MIJN BOEK WORDT VERTAALD! Goede kanker bestaat niet! wordt Good cancer does not exist!
Het leven gaat zo ongelooflijk snel. Ik weet nog dat mijn ouders het altijd zeiden. Ik haalde dan altijd mijn neus op omdat ik vond dat ze overdreven. Nu mijn kinderen zelf de leeftijd hebben die ik toen had, kan ik ze alleen maar gelijk geven. Het gaat snel! En daar kun je maar één ding aan doen. Genieten van de rit!
De laatste loodjes wegen het zwaarst. Wie kent de uitdrukking niet. We gebruiken hem regelmatig. Maar hoe letterlijk wáár deze uitdrukking soms is, blijkt in deze laatste dagen voor mijn vakantie.
Het is maar goed dat ik alleen maar een fiets rijdt, met de bus naar mijn werk ga en met het vliegtuig op vakantie ga, want ik ben op zijn zachtst gezegd, een brokkenpiloot eerste klas.
We zeggen het wel vaker, wat gaat de tijd toch snel. Dat is zeker zo, soms veel te snel. Maar soms lijkt de tijd stil te staan. Bepaalde gebeurtenissen in je leven kunnen zich soms als de dag van gisteren weer afspelen voor je ogen. Nog steeds na drie jaar herhalen de woorden van Karin Bloemen zich in mijn hoofd. Morgen 31 juli is voor mij onlosmakelijk verbonden met de song van Karin Bloemen “Geen kind meer” en zal altijd in mijn herinnering blijven als de dag waarop mijn moeder sterft..
De betovering is verbroken..Met de zomerstorm buiten op de achtergrond zit ik met mijn bakje koffie lekker warm binnen op de bank. Met blote voeten, pyjama aan , de haren in de war en de wallen onder ogen, overdenk ik de afgelopen week. Wat een feest is het geweest. De 99 ste Nijmeegse vierdaagse inclusief zijn bijbehorende feesten. Een week die begon met een surpriseparty, en eindigde toen de klok twaalf uur sloeg en de koets in de veel te late bus veranderde.
Ik denk dat het zo’n beetje de meest standaard vraag is die er dagelijks gesteld wordt.
Hoe gaat t ermee? Vaak luidt op deze standaard vraag, het standaard antwoord.. Goed hoor!
Vroeger keek ik altijd op televisie naar de Surprise show van Hennie Huisman. Ik vond het geweldig om te zien hoe mensen in het zonnetje werden gezet. Overvallen en compleet verrast. Vaak ging dat gepaard met een hoop tranen. Hoe raar is het als je ineens zélf het onderwerp van zo’n Surprise blijkt te zijn..
Een beetje rare zomer is het tot nu toe geweest. Een hittegolf afgewisseld door herfstachtige buien, nachtvorst en temperaturen die van 38 naar 18 vliegen in een week tijd. Het vooruitzicht is dat de zomer zich stabiliseert in normale zomertemperaturen tussen de 20 en 25 graden met veel zon en af en toe een bui. Kortom prima zomerweer!