2018 Mijmeringen en dromen

2018 Mijmeringen en dromen

‘Why tell me why’ schalt door de kamer. Ondanks de hoofdpijn en de koude rillingen zet ik hem een tandje harder. Het liedje brengt me terug naar een samen luidkeels meezingen met mijn moeder en later naar een vrolijk tuinieren met de buurman van heel veel jaren terug. Een tekst met een boodschap “Kom op mensen, gebruik je verstand, de tijd dringt. Daar is geen twijfel over mogelijk” Wat vliegt de tijd inderdaad voorbij, mijmer ik. Een jaar is niets. Het is zonde om niet te genieten van het leven dat zo ontzettend snel voorbij gaat.

lees verder

Het is goed, of niet? Toch ?

Terwijl de kurk van de champagnefles door de kamer suist, zie ik in een paar seconden het jaar 2016 samen met de kurk wegvliegen, tenminste datgene dat ik me kan herinneren. Als de champagne in het glas vloeit en ik mijn lief kus, valt er er een enorme last van mijn schouders af om plaats te maken voor een serene rust. Ik weet het zeker. Vanaf nu ga ik het heel anders doen. En dat is goed, of niet? Toch?

lees verder

Het “tussen kerst en oud en nieuw” gat. De top 2000!

Om één of andere reden kan ik het niet zo goed vinden. Ik loop wat doelloos van de bank naar de keuken en weer terug. Al uren geleden heb ik in mijn hoofd om een lekker bakje koffie te zetten, maar imiddels uren verder, heb ik nog steeds geen koffie op.Het is officieel. De tweede dag na Kerst, de eerste maandag na de feestdagen bevind ik me in het bekende “tussen Kerst en oud en nieuw gat”

Als Alice in Wonderland val ik na de gezelligheid van de feestdagen in een diep gat. Stiekem hoop ik dat ik het witte konijn tegen kom en dat ik straks aan de thee zit met de gekke hoedemaker om te vechten tegen de hartenkoningin. Maar niets van dat alles is waar. In werkelijkheid zit ik als een saaie huis mus op de bank, een beetje duf om me heen te kijken, met Ramstein , du hast mich op de achtergrond. Ongelooflijk hoe dit nummer uberhaupt een plaats in de top 2000 heeft weten te bemachtigen. Wat denken mensen die op zoiets stemmen? denk ik. Wat gaat er in ze om? Het nummer klinkt zo agressief en boos dat Gerrit er fel tegenin begint te schreeuwen.

Het stomme is dat ik blijf luisteren. De top 2000 vult het “tussen kerst en oud en nieuw” gat op. Ik geniet van de lijst der lijsten. Meestal dan, op nummers als Ramstein en sommige urendurende jaren 60-70 nummers na. Deze dagen in de aanloop naar 2016 komt er bijna geen televisie aan . Nummer 1005. We zijn bijna op de helft. Dat betekent bijna op de helft van de aanloop naar het nieuwe jaar. Nieuwe ronden, nieuwe kansen, nieuwe belevenissen, nieuwe herinneringen.

Het zijn de dagen waarin ik het voorgaande jaar overdenk bij de noten van de top 2000. Zo nu en dan komt er een nummer voorbij die meer in me losmaakt dan ik zou willen. 2015 was een mooi jaar voor mij persoonlijk. Het jaar waarin ik mezelf weer vond na ziekte en depressie. Het jaar waarin mijn boek naar het buitenland ging, mijn kinderen volwassen werden. spreken voor minister Schippers en een enorme zaal vol verpleegkundigen. Disney, Turkije, Songfestival singalong, een supriseparty en Madonna. Het jaar van de ontwikkeling binnen schildklierkanker waarin ik misschien een kleine bijdrage heb mogen leveren door te schrijven voor Telegraaf gezondheid, mijn boek en de nieuwe richtlijn. Het jaar waarin er in mij werd geloofd, het jaar waarin ik een kans kreeg! Dit jaar had genoeg hoogtepunten. En ook alleen die wil ik noemen. Dieptepunten zijn er zeker geweest, dat weten we helaas allemaal maar in een terugblik kijk ik vooruit!

In 2016 hoop ik de gekregen kansen weer op te pakken. 1001, I will survive klinkt door mijn woonkamer terwijl ik dit schrijf. Hoe kan het anders. Aan het einde van 2015 heb ik weer iets in moeten leveren op de gewonnen stappen. Maar ik ben ik niet als ik geloof in twee stappen achteruit en toch één stap vooruit. I will survive is een lijflied door de jaren heen. In 2016 gaan er dromen uit komen, ik zal blijven spreken over schildklierkanker, de eerste uitnodiging ligt voor maart al op de plank. En zo schrijdt de lijst voort in de dagen tussen Kerst en oud en nieuw. We zijn op de helft. Op naar de nummer 1. Ik weet dat op 31 december als Imagine van John Lennon om 24.00 uur klinkt, de tranen over mijn wangen zullen lopen. Niet alleen om wat is gebeurd in Parijs in 2015, maar vooral om de hoop, dat in 2016 de mensen hun hart terug krijgen. Imagine..

en dan nu eindelijk koffie..genieten van de kleine dingen

blogs zijn er om te lezen en te delen *sharing is caring* lees verder

De dag na Kerstmis..

Mijn ogen gaan deze ochtend moeilijk open.Met een half oog kijk ik opzij. Mijn lief zit al met zijn neus in de telefoon zijn facebookberichtjes en kerstewensen via Whatsapp na te kijken. “Zo snurkerd, ben je wakker?!” zegt hij met een mengeling van geamuseerdheid en irritatie.

Me niet bewust van het geluid dat ik deze nacht geproduceerd heb, wrijf ik de slaap uit mijn ogen. Het is alsof ik moet ontwaken uit een slaap van 100 jaar. Ik voel me deze dag na Kerstmis allesbehalve de schone slaapster.

Zo lang als ik heb uitgekeken naar de kerstdagen, zo snel is het ook weer voorbij. Beneden gekomen ruik ik de resten van de gourmet de avond ervoor en het overige bewijs staat inmiddels schoongespoeld nog in de afwasmachine. Ik voel me een beetje katterig. Eigen schuld. Morfine en wijn gaat niet samen. Tenminste dat zei die gele sticker op de voorkant van het doosje. Hoe dan ook, Ik heb genoten!

Kerstavond begon traditioneel met een broodjesmaaltijd samen met mijn schoonvader. Een traditie van al jaren op een rij. Vroeger zat daar nog een kerkbezoek tussen of eigenlijk drie kerkbezoeken omdat zowel mijn zoon als ik in het plaatstelijke kerkkoor zongen. Dat betekende om vijf uur aanwezig voor de kinderviering van 18.00 tot 19.00 uur. Dan mocht ik door naar de bejaarden voor de mis van half 8 en om 22.00 zong mijn koor nog een keer in de kerk. Sinds we allebei niet meer zingen geeft dat rust op kerstavond. Zoon 1 moest helaas werken maar kon gelukkig nog even gezellig aanschuiven voor een broodje en een bakje koffie. Een heerlijk begin van de Kerst.

Eerste Kerstdag is traditiegetrouw een dag van rust, pyjama, cadeautjes,all you need is love en stoofpeertjes. Als mooie aanvulling hebben we dit jaar samen koekmannetjes gebakken. De hele kamer geurde naar versgebakken koekjes en stoofpeertjes. Deze dag waarop we naar grote waarschijnlijkheid voor het laatst met zijn viertjes zijn geweest, is me erg waardevol Twee grote mannen van 18 jaar die met hun moeder hun eigen koekmannetje versieren is goud waard. Ik ga natuurlijk veel te laat naar bed omdat ik deze dag niet los wil laten.

Tweede Kerstdag komt vader twee op bezoek. Iets eerder dan verwacht staat hij ineens midden in de kamer met een kersstukje in zijn armen. Zoon twee moet helaas werken.Pratend over van alles en nog wat, halen we de dag door. Mijn belevingswereld wat wazig door de morfine. Als een dronken slaapwandelaar waggel ik door het huis. Af en toe is het net alsof de plaat bijft hangen. Maar lol heb ik wel!. Het is net alsof ik veel intenser geniet van alle kleine dingen. Het was gezellig en zoon twee mocht eerder van zijn werk naar huis om nog een paar vleesjes mee te gourmetten. Traditiegetrouw steken de heren een paar fonteintjes vuurwerk af. Mijn vader gaat laat naar huis. Met gemengde gevoelens kijk ik hem na. Het gemis van mijn moeder versterkt door de morfine en de wijn die ik niet had mogen nemen.

Ineens is het voorbij. Manlief is weer naar zijn werk vertrokken. Niet iedereen kan er een derde kerstdag aan vast plakken vanwege de zondag. Ik vind het niet erg. Is ook beter voor de lijn en ik gebruik de rust en de tijd om om te schakelen. De magie van kerstmis gaat over in de spannende aanloop naar een nieuw jaar waarin nog zoveel hoop en verwachting ligt. We hebben besloten het leven te vieren en dromen te gaan leven. De top 2000 staat aan. New York, New York klinkt het uit de boxen. Een dikke glimlach valt over mijn gezicht. New York! Volgend jaar maken we in ieder geval één droom waar!

Terwijl de rust in huis wederkeert, de gourmetlucht langzaam verdwijnt en de top 2000 langzaam voorbij kruipt met Michael Jackson en zijn earth song.geniet ik met het schrijven van dit blog nog even na. Een lieve vriendin stuurt me een berichtje. “Als je zin hebt kom ik je zo meteen even ophalen voor een kopje thee!”You’ll be there for me zingt Michael Jackson..  Ik prijs mezelf intens gelukkig en geniet vandaag! Op naar 2016 en de thee! lees verder