Met de knal van de champagne kurk hebben we het oude jaar afgesloten en zijn we begonnen aan een nieuw jaar. Ik doe even net alsof mijn koffiekopje een champagneglas is en toast op 2016 en op een nieuw begin! Proost want het mooiste komt nog!
Auteur: Anke
Op de valreep van 2015
Het is amper 24 uur geleden dat ik schreef over het gevoel van 2015. Nog heel mooi door een lezer van dat blog kort samengevat “In 2016 blijf ik mijn kamer versieren! Ik ben gewoon mezelf. Iemand die ergens voor staat en dat uitdraagt. Ik ben wel intens trots en gelukkig met de uitwerking daarvan. 2015: Als ik erover nadenk voel ik me ondanks de pijn, gewoon happy” Hoe bizar dat op de valreep van 2015 een paar uur later dat gevoel 360 graden kan draaien. Ze zeggen niet voor niets een ongeluk zit in een klein hoekje.
Het gevoel van 2015..
Mijn vingers blijven een beetje steken op de toetsen. Mijn muis gaat heen en weer en de delete knop is al honderd keer over dit kleine stukje gegaan. Mijn 2015 is al zo intens beleefd en beschreven dat een samenvatting van dit jaar eigenlijk overbodig is. Ik houd het bij het gevoel. het gevoel van 2015.
Het “tussen kerst en oud en nieuw” gat. De top 2000!
Om één of andere reden kan ik het niet zo goed vinden. Ik loop wat doelloos van de bank naar de keuken en weer terug. Al uren geleden heb ik in mijn hoofd om een lekker bakje koffie te zetten, maar imiddels uren verder, heb ik nog steeds geen koffie op.Het is officieel. De tweede dag na Kerst, de eerste maandag na de feestdagen bevind ik me in het bekende “tussen Kerst en oud en nieuw gat”
De dag na Kerstmis..
Mijn ogen gaan deze ochtend moeilijk open.Met een half oog kijk ik opzij. Mijn lief zit al met zijn neus in de telefoon zijn facebookberichtjes en kerstewensen via Whatsapp na te kijken. “Zo snurkerd, ben je wakker?!” zegt hij met een mengeling van geamuseerdheid en irritatie.
De betekenis van Kerstmis..
Al maanden van te voren begint het te kriebelen. Iedereen die mij kent wordt al weken geconfronteerd met mijn liefde voor Kerst met mijn gekakel over onze kerstboom, kerstliedjes of plaatjes op facebook waarin ik aftel naar de dag van vandaag. Sommigen vinden het ronduit irritant en begrijpen niet waarom ik er zo’n gedoe over maak. De betekenis van Kerst zit hem immers niet in de boom, de cadeaus, dikdoenerij en wat we allemaal eten.Néé, daar zit het zeker niet in. De betekenis van Kerstmis zit veel dieper. Het gaat om liefde, verleden, heden en toekomst. Het zit diep verborgen in mijn hart.
All I want for Christmas is…een MRI, morfine en een kus on top of the Empire State Building.
Met driving home for Christmas word ik in de tunnel geschoven. Normaal gesproken al niet een van mijn favoriete onderzoeken maar met een hoofd vol morfine is het op zijn zachtst gezegd een vreemde ervaring. Wanneer Chris Rea net op tijd is thuigekomen voor kerstmis, begint Mariah Carrey te schreeuwen wat ze voor kerstmis wil. All I want for Christmas is…. Ik zak een beetje weg door het gebonk van de machine. All I want for Christmas is in mijn geval vandaag een MRI en morfine.
2015: Het jaar van de schildklier(kanker)
‘Schildklierkanker in ontwikkeling’. Zó zou ik dit jaar noemen. Als ik nominaties mocht geven zou 2015 het jaar van de schildklierkanker worden. Waarom? Er is zoveel positieve ontwikkeling, met name op het gebied van communicatie van arts naar patiënt en persoonlijke aandacht en begrip. Het balletje is gaan rollen en rolt hopelijk voorlopig nog even door, want we zijn er nog lang niet! Lees verder…
Trust the journey, vertrouw op de weg die je gaat..
Heb vertrouwen, het leven gaat zoals het lopen moet. Alles heeft een reden en geloof in je eigen kracht en kunnen. Het zijn niet zo maar loze kreten of mooie quotes die je op de been houden wanneer het even tegen zit. Ik geloof er stellig in. Ondanks dat de weg momenteel vol zit met hobbels en kuilen vertrouw ik erop dat ik het goed is. Waarom? Omdat de woorden me meer dan eens zijn gezegd door iemand wiens hart op de juiste plaats zit. Trust the journey!
Peace, love en morfine..
De jaren zestig heb ik net gemist. Ik ben geboren toen de Peace & Love beweging al weer een heel eind op beide benen was neergedaald. Ik had er ook niet tussen gepast, denk ik. Ik ben veel te dwars om mee te bewegen en één te zijn met de natuur, bloemetjes en bijtjes. Hoewel het zoeken naar een nieuwe identiteit en afzetten tegen de gevestigde orde en het uiten van gevoelens wel weer helemaal past bij mijn natuur. Misschien heb ik dan toch net het staartje van de jaren zestig meegekregen. Hoe dan ook. De laatste week ben ik vol peace, love en morfine