In het kader van het leven moet je vieren, gaan we met zijn vieren naar de Chinees om lekker te wokken. Ik wil wel op tijd terug zijn want om half elf wil ik voor de buis zitten om de droomwens van een lieve dappere vriendin in vervulling te zien gaan. Een powervrouw die me zeer dierbaar is mag voor het echie koffie drinken met haar “lifesaver” mister George Clooney himself!
Real life soap
Waar duizenden mensen dagelijks gekluisterd zitten voor de televisie om Goede tijden slechte tijden te kijken, zitten wij al jaren in een real life soap. Een serie van onafgebroken toestanden, ziekten, verlies, relatieperikelen (bij de jongens bedoel ik dan), advocaten, familie, vrienden noem maar op. Zet er een camera bij en je hebt een televisie hit.
Het leven is als een spiegel..
De schildklierperikelen lijken wat te gaan liggen. Niet dat het opgelost is, maar de berusting dat men niet veel anders kan dan overstappen, begint een beetje te komen. Achter de schermen werkt men aan oplossingen mbt financiën en aansprakelijkheid. Voor mij persoonlijk wordt het tijd om de balans van de afgelopen twee weken op te maken. Tijd om mezelf een spiegel voor te houden om te zien wat er diep van binnen speelt.
Schildklierpatiënt zoekt naar antwoorden
Ruim een week na het uitkomen van het nieuws dat er een tekort is ontstaan aan Thyrax-tabletten, zijn de gemoederen onder de schildklierpatiënten nog niet bedaard. Zij kampen nog altijd met gevoelens van frustratie, boosheid, onbegrip en enorm veel vragen. De schildklierpatiënten zijn op zoek naar een klankbord voor hun gevoel en duidelijke antwoorden. Lees verder…
Schildklierperikelen
Het verdriet om de hond, de meningen en de frustratie om de pijn in mijn rug, moet even landen. Alle mannen, op Gerritje na, zijn de deur uit. Ik nestel me op de bank in het zonnetje achter het raam. Heerlijk warm en rustgevend. En toch blijft er een gevoel van onrust onder in mijn buik kriebelen. De schildklierperikelen sinds het nieuws van het thyrax tekort houden me enorm bezig.
Mijn hart vertelt me….
Het aantal reacties op mijn bericht dat Max en wij geen goede match zijn is groot. Gevarieerd van liefdevol steunend en begripvol tot uiterst pijnlijke boosheid. Natuurlijk kon ook het bekende “zie je nou wel” niet uitblijven. Ik probeer het naast me neer te leggen. Mijn aandacht gaat naar Max en naar mijn hart. Want mijn hart vertelt me dat het beter is zo..
Met pijn in mijn hart…
Met pijn in mijn hart moeten wij helaas een lieve baas zoeken voor onze lieve ###
Hoe vaak lees je dit niet op marktplaatsadvertenties. Ik heb het altijd een beeje sneu gevonden. Deze advertenties las ik meestal met een mengeling van onbegrip want als onze ### zo lief is waarom moet hij dan weg? Hoe had ik kunnen weten dat ik nu hetzelfde zou moeten doen…
Thyrax drama veroorzaakt onrust en onbegrip
Stel je voor. Om normaal te kunnen leven moet je iedere dag medicatie nemen. Het heeft een hele lange tijd geduurd voordat jouw persoonlijke dosering werd gevonden. Daarvoor voelde je je ziek; je was niet in staat om je huishouden te doen, te spelen met je kinderen of naar school te gaan. Eíndelijk voel je je nu weer goed. Je kunt naar je werk, je bent niet meer depressief en je gezinsleven zet zich zonder problemen voort. En dan ineens is dat ene medicijn er niet meer. lees verder..
Van Mark naar Max
Met een mengeling van nervositeit, gezonde spanning en opgewondenheid wordt ik de volgende dag wakker. Vandaag is het hond dag! Eerst nog even een belletje plegen naar de minister president en dan kunnen we op weg om kennis te gaan maken met Max. Een rare overgang, van Mark naar Max. Ach het verschilt maar een paar letters.
Ontsnappen aan een gekkenhuis
Van de gekmakende brief van de verzekeraar van de tegenpartij, vliegen we een dag later naar een mega blunder van fabrikant Aspen die tijdens de verhuizing van Oss naar Duitsland voor het gemak even vergeet dat er meer dan een kwart miljoen mensen hun merk Thyrax slikken. Twee volle dagen met ontredderde mensen, telefoontjes, berichtjes en duizenden vragen zijn het gevolg. Een vreselijk leed duizenden mensen. Gevoelens van onrecht, onmacht en boosheid. Ik sta ze te woord, probeer gerust te stellen maar ik ben blij met de morfine voor mijn hernia zodat ik af en toe heel even kan ontsnappen aan een compleet gekkenhuis.