Wat is jouw passie? Wat drijft jou, waar ga jij van stralen? Het zijn veelgestelde vragen in interviews. Vóór de kanker zou ik daar algemene vlakke antwoorden op hebben gegeven. Pas sinds ik ziek ben geworden, dringt de ware betekenis van passie tot me door. Sindsdien is leven mijn drijfveer en leef ik een leven vol passie.
De chauffeur van mijn eigen leven
Mijn vingers bibberen als ik de letter wil in typen op mijn Telefoon. De regen maakt mijn bril nat en de letters worden steeds waziger. Mijn vingers zijn stijf, koud en ik kan ze niet stil houden. Wel tien keer gaat het verkeerd. Ik tril over mijn hele lijf. Nog steeds kan ik het niet geloven.Ik typ het woord dat ik zojuist op het scherm voor me zag staan,“ geslaagd!”
Lentekolder (15)
Ieder ander merkt het aan de vogels die al weer vroeg in de ochtend beginnen te fluiten of aan de knopjes aan de bomen die langzaam groen worden of aan de krokussen in het gras. Ik merk het aan onze hond en vogel. Ze lijden aan dezelfde “ziekte” Lentekolder!
Calimero in de groei
Met een tevreden gevoel zit ik in de bus terug naar huis. Mijn hoofd rust zacht naar achteren in de rugleuning Een vrolijk wijsje repeteert zich in mijn hoofd. Sinds lange tijd voel ik me echt goed. Met een glimlach denk ik terug aan een oude tekenfilm uit mijn kindertijd. “Zij zijn groot en ik is klein, en da’s niet eerlijk”. Ik grinnik, en realiseer me dat dat hardop gaat. De vrouw naast me kijkt me bevreemd aan. “Ja”, denk ik. “Deze Calimero is in de groei”.
Lost and found (Tikkelverhaal 14)
Klam van het zweet en met een bonkend hart kijk ik de straat door. Ik ren naar ons huis. Misschien is ze daar? Geen spoor. Half rennend, half strompelend ga ik verder de wijk in. Het lijkt of mijn benen niet meer mee willen. De tranen zitten hoog. Ik schreeuw haar naam, Tikkel! Met een schok dringt het tot me door… ze is weg!
Diagnose én-én
“U heeft een duidelijke hernia”, zei deze arts. Ik weet nog dat ik me opgelucht voelde. Er is een diagnose. Een gevoel van ‘zie je nou wel, ik ben niet gek, er is echt wat aan de hand’. Niet dat ik nou zo graag wat wilde hebben, maar ik begon bijna aan mezelf te twijfelen omdat er maar niets werd gevonden. De diagnose kwam als een verlossing, maar sloeg gauw om naar een diagnose die me zou vloeren. Hij kan op de stapel bij de rest van de diagnoses.
Schildklierkanker en zijn gevolgen, de grote afwezige in de wereld vol kanker
Uitgerekend vandaag tijdens wereldkankerdag krijg ik een berichtje vol frustratie van een mede musketier, met uiteindelijk de uitdrukkelijke vraag:“Waarom wordt er niet meer bekend gemaakt over de gevolgen van schildklierkanker? De vraag benadrukt voor mij wat ik sinds ik de diagnose schildklierkanker kreeg, ieder jaar voel tijdens dagen als deze. Schildklierkanker is de grote afwezige in de wereld vol kanker.
Retro
Een floppy en een cassettebandje kijken me vanaf de verjaardagskaart vrolijk aan. Als je deze voorwerpen herkent, ben je niet oud maar retro! Met een dikke glimlach zet ik de kaart bovenop de kast. Want retro betekent terug!
Eén jaar Tikkel (13)
Vanuit haar mandje kijkt ze me aan. Opgerold in de staart van “Bloempje” Volledige rust, tevreden en gelukkig. Af en aan vallen haar ogen dicht.Binnen een paar minuten is ze in een diepe slaap. Met kleine “blubjes” overdenkt ze de dag, de week of misschien wel haar afgelopen jaar. Ze is thuis.
Een dubbele flikflak in te strakke kleren
Nog éen diepe geconcentreerde ademhaling, ik neem een aanloop en spring! Zwevend door de lucht, een dubbele flikflak, ik draai énnnn….. krrrrrrrrk! Met een plof kom ik neer, het schaamrood op de kaken en een grote scheur in mijn pakje. Ik heb gefaald..