(W)Koningsdag 2020

(W)Koningsdag 2020

Eerlijk gezegd zag ik vreselijk op tegen deze Koningsdag die vanwege de coronacrisis omgedoopt was tot woningsdag. Maar zoals zo vaak als je ergens geen zin in hebt of ergens tegenop kijkt, blijkt het achteraf enorm mee te vallen. In dit geval kan ik alleen maar zeggen dat meevallen een understatement is. Dit was de leukste Koningsdag in jaren.

lees verder

Wat is “normaal” ?

Wat is “normaal” ?

Je kunt de televisie niet aanzetten of ik hoor de stem van premier Rutte over het nieuwe “normaal”. Ik merk dat ik me er aan begin te ergeren. Het nieuwe ‘normaal’ bestaat net zo min als dat ‘goede’ kanker bestaat. Maar wat is dan nog normaal in deze periode van lockdown en quarantaine? Heel eerlijk? Ik weet het niet, Jij wel?

lees verder

Intens (9)

Intens (9)

Andrea Bocelli op het lege plein van de Dom in Milaan, de lege straten van Parijs, Londen en new York, de Passion, paaseitjes in de tuin, een zeurende hoofdpijn en de vieste Indische rijsttafel ooit. Pasen 2020 zal in mijn herinnering blijven als een van de meest intense Paasdagen van mijn leven.

lees verder

De zekerheid van de onzekerheid (8)

De zekerheid van de onzekerheid (8)

In een paar weken tijd is ons leven  ineens veranderd in grote onzekerheid. Worden we ziek, en als we ziek worden, hoe erg zal dat dan zijn? Hoeveel doden gaan er nog vallen? Zullen de IC’s deze druk aan blijven kunnen? Zullen bedrijven blijven bestaan? Hoe zal de economie er uit gaan zien? Hoe gaan we  om met die onzekerheid? Een ding weet ik zeker, dat alles onzeker is en daaraan houd ik me vast.

lees verder

Hoop, geloof en twijfel en ja…. liefde (7)

Hoop, geloof en twijfel en ja…. liefde (7)

Gisteren las ik een quote op facebook. Het was een Engelse tekst van  Thomas . S. Monson. ‘Hope is putting faith at work when doubting would be easier’. Vrij vertaald: ‘Hoop is geloof aan het werk zetten wanneer de twijfel gemakkelijker lijkt’. Deze quote deed me iets. Vraag me niet waarom want het geloof ben ik al een tijdje terug verloren. En toch deed het me iets.  Twijfelen we immers momenteel niet allemaal aan de uitkomst en de goede afloop van dit moment?

lees verder

Adembenemend (6)

Adembenemend (6)

Snakkend naar adem hang ik op. Telefoneren kost nog steeds veel lucht.  Toch was het fijn om mijn verhaal te kunnen doen. Iemand die oprecht luistert naar hoe dit virus wordt onderschat, hoe het letterlijk je adem beneemt, wat het met je doet zowel lichamelijk als mentaal. Ik zucht een paar keer, adem goed in en uit. Langzaam komt er weer rust in mijn gejaagde borstkas. Na twee weken koorts en drie weken binnen is er eindelijk sprake van een langzame maar duidelijke verbetering .

lees verder

Onderweg naar Tomorrowland (5)

Onderweg naar Tomorrowland (5)

Precies viertien dagen geleden  op een woensdagmiddag reden we vanuit een totaal andere wereld terug naar huis. Nog niets vermoedend over hoe de twee weken daarna zouden verlopen. Misschien staken we daar al de kop in het zand als een struisvogel want dat ik koorts had was duidelijk en hoesten deden we allebei. Tóch waren we nog niet doorgedrongen van de ernst van de situatie. Het hele Corona gebeuren leek nog steeds een overdreven toestand. Iets wat nu de understatement van het jaar blijkt te zijn.

lees verder

Vrijheid (4)

Vrijheid (4)

Het is dag 10 of 11 in quarantaine of is het dag 12? Het is maar vanaf wanneer ik moet tellen.  Ik ben de tel kwijt, gedesoriënteerd en de verveling begint toe te slaan, net als de drang naar buiten te gaan en het verlangen naar een simpele kop koffie met een vriendin, nu ik me langzaam iets beter begin te voelen.

lees verder

Schrijven is mijn venster naar buiten (3)

Schrijven is mijn venster naar buiten (3)

Hoestend word ik wakker. Ik slik een bal met slijm weg en neem mijn temperatuur. Twee piepjes. Dat betekent verhoging tot koorts. In het venster prijkt een temperatuur van 37.8 graden. De eerste dag dat de eerste meting onder de 38.0 graden aangeeft. Vandaag is dag acht in quarantaine.

lees verder

Het zijn de kleine dingen…(2)

Het zijn de kleine dingen…(2)

Met een gloeiend gezicht en een veel te snel en hard bonzend hart kijk ik vanaf de bank naar buiten. Tjilpend strijkt een vogel neer op de tak van de struik boven het vogelhuisje in de voortuin. Vrolijk kwetterend komt er een tweede bij en een derde. Zij zijn onwetend over de 1,5 meter afstand die wij moeten houden. Vrolijk en vrij vliegen ze heen en weer tussen de nieuwe bloesem die steeds meer opkomt in onze tuinen. Het wordt lente. Ik ben blij met dit cadeautje van de natuur.

lees verder